Dea erdhi për herë të parë në muze gjatë një vizite shkollore. E prekur nga përjetimi, ajo vendosi të bëhej pjesë e muzeut në moshën 15-vjeçare, dhe është një nga vullnetaret tona më të përkushtuara. Frymëzimin më të madh e gjeti në këndin e Rezistencës, veçanërisht tek protesta “Bukë për Drenicën”, për të cilën nuk kishte dëgjuar më parë.
Dea përfaqëson një brez të ri që, edhe pse nuk e ka jetuar luftën, ndien përgjegjësi për ta kuptuar dhe ruajtur kujtimin e saj. Ajo dëshiron të kontribuojë në ruajtjen e historisë që mungon në librat shkollorë, por që jeton në këtë hapësirë plot të vërtetë dhe rezistencë.
