U ovom intervjuu, Zoran Rašković, bivši pripadnik srpske paravojne jedinice „Čakali“, prekida ćutanje i po prvi put javno govori o zločinima koje je njegova jedinica počinila u selima Ćuška, Zahač, Pavlan i Lubenić, u regionu Peći, tokom proleća 1999. godine. On opisuje način na koji su operacije bile organizovane, proterivanje civilnog stanovništva, pljačku i paljenje kuća, kao i pogubljenja albanskih civila, svedočeći o jednom od najtežih poglavlja rata na Kosovu.
Rašković takođe govori o svojoj odluci da svedoči pred Sudom za ratne zločine u Beogradu protiv svojih bivših saboraca, objašnjavajući razloge koji su ga naveli da sarađuje sa pravosuđem nakon višegodišnjeg ćutanja. Govori i o ličnim posledicama te odluke, pretnjama koje je dobijao nakon svedočenja, kao i o svom uverenju da samo prihvatanje istine i dokumentovanje zločina može doprineti pravdi i očuvanju istorijskog sećanja. Njegovo svedočenje postalo je jedan od najvažnijih dokaza u sudskim procesima za zločine počinjene u Ćuški, Zahaću, Pavlanu i Ljubeniću.